Jest osobą chodzącą swoimi ścieżkami, niepokorną i ciekawą świata. Śpiewa, gra, komponuje, pisze teksty, współpracuje z teatrem i z innymi artystami. Chętnie podejmuje wyzwania i ma odwagę iść pod prąd. Jej piosenki śpiewane z potrzeby serca i całym sercem stawały się przebojami. Kolejne pokolenie śpiewa razem z nią „Babę zesłał bóg” czy „Kochaną”. Wymyka się szufladkom i zbyt ciasnym dla niej definicjom z powodzeniem łącząc style i gatunki muzyczne.  Jej charakterystyczny mocny głos sprawia, że trudno ją pomylić z kimkolwiek innym.

Charyzmatyczna, mroczna a jednocześnie wiecznie uśmiechnięta, hipnotyzująca spojrzeniem, zagadkowa i prowokująca do myślenia, Renata Przemyk nie pozostawia słuchaczy obojętnymi. Od ponad trzydziestu lat z niespożytą energią gra koncerty, nagrywa kolejne płyty. Głosem raz czystym raz chropawym, w pięknej balladzie czy ostrym rockowym numerze przekazuje słuchaczom emocje w najczystszej postaci. Wychodząc w swej muzyce od surowego, post punkowego brzmienia, poszerza konsekwentnie instrumentarium, eksperymentuje z brzmieniami i jest współproducentem własnych płyt.

  Zaczęła śpiewać jako nastolatka z lokalnymi kapelami rockowymi, choć tak naprawdę odkryła powołanie dopiero na studiach, zainspirowana Tomem Waitsem, Talking Heads, Niną Hagen i Frankiem Zappą. W wyniku tychże inspiracji powstał pod koniec 1989 roku zespół "Ya Hozna" i płyta pod tym samym tytułem, jednak działalność tego awangardowego zespołu wygasła po roku i Renata rozpoczęła solową karierę.  Pierwszą menadżerką Ya Hozny została znakomita poetka i autorka tekstów Anna Saraniecka, która po rozpadzie pierwszego zespołu pisała teksty do solowych albumów Renaty.  Renata Przemyk jest laureatką wielu festiwali począwszy od 1989 roku, gdzie przebojem zawojowała Studencki Festiwal Piosenki. Potem był legendarny Jarocin, nagrody na Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu i Międzynarodowym Festiwalu w Sopocie, skąd przywiozła Brązowy Mikrofon a dwa lata później Bursztynową Płytę za Indywidualność Artystyczną. Ma na koncie kilkanaście płyt nie licząc udziałów w wielu zbiorowych projektach. Jej koncerty można już chyba przez te lata liczyć nie w setkach a w tysiącach. Oczarowuje słuchaczy w Polsce i w wielu krajach za granicą. Współpraca z teatrem też zaowocowała nagrodami. Renata Przemyk komponuje muzykę do sztuk teatralnych i najdłużej pracuje z krakowskim teatrem Barakah. Za spektakl „Szyc” wystawionym w tym właśnie teatrze dostała w 2013 roku nagrodę Złotego Miedziaka za muzykę na teatralnym festiwalu w Polkowicach.  Występuje też na deskach teatralnych jak choćby we wznowionym ostatnio w Teatrze Starym w Lublinie spektaklu „Boogie Street” opartym na twórczości Leonarda Cohena. Piosenki z tego spektaklu znalazły się na płycie pod tym samym tytułem.

Trudno jednoznacznie określić twórczość muzyczną Renaty – jest tam rock, poruszające teksty, elementy etniczne, czasem mocna sekcja rytmiczna, czasem dynamiczny głos z samym basem, ale też ironia i głos biały - wszystko co w danym momencie może być potrzebne do wyrażenia aktualnych emocji. W muzyce nie ma granic. Sama artystka nazywa to co robi wiecznym poszukiwaniem brzmień, wzruszeń i klimatów do niczego przedtem niepodobnych. Stąd pewnie każda kolejna płyta różni się diametralnie od poprzedniej, choć na każdej nieodmiennie pojawia się akordeon, instrument do którego ma ewidentną słabość, bez względu na mody i - jej charakterystyczny głos.

Współpracowała z wieloma artystami, to m.in.: Habakuk, Fiolka, Pidżama Porno, Strachy Na Lachy, Katarzyna Nosowska, Ania Rusowicz, Marysia Peszek, Titus, Gaba Kulka, Anja Orthodox, Organek, Kayah (nagrały wspólnie płytę „Panienki z temperamentem” 2010r.). Zawsze jednak pozostaje producentem własnych przedsięwzięć i decyduje o ich charakterze.

 

Zaszyła się w podwielickiej wsi, gdzie od ponad dwudziestu lat tworzy i, jak twierdzi-cieszy się spokojem i pięknem okolicy, którą ją inspiruje, pozwala odpocząć, i gdzie czuje, że jest u siebie, wśród życzliwych dobrych ludzi.

 

Rok 2020 był planowany jak rok 30-lecia wydania pierwszej płyty i z tej okazji powstał wyjątkowy album jubileuszowy składający się z 13-tu piosenek Renaty powstałych na przestrzeni jej pracy artystycznej. Piosenki te wykonane są wspólnie z mężczyznami, wybitnymi artystami polskiej sceny muzycznej, wokalistami, których Renata, jak mówi- wybrała po sercu, których kocha i ceni jako artystów. W duetach i świeżych aranżacjach te utwory zabrzmiały na nowo; dopełnione emocjonalnie męską energią przyciągają uwagę po raz kolejny. Artystka mówi: Potrzebowałam rozłożyć ciężar emocjonalny na dwoje i opowiedzieć te historie inaczej, biorąc pod uwagę męski punkt widzenia i czucia. Renata zaprosiła do współpracy między innymi Johna Portera, Wojciecha Waglewskiego, Grzegorza Turnaua, Marka Dyjaka, Artura Andrusa, Igora Herbuta, Czesława Mozila i innych.  „Między artystami musi iskrzyć, wtedy rodzi się coś wyjątkowego” Tutaj iskrzy bez wątpienia. Płytę można w domu odtwarzać wielokrotnie i delektować się ulubionymi utworami, ale nic nie zastąpi koncertu na żywo.